.

Ne Kadar Zor Bir Şeymiş Katledilen Bir Meslektaşımızın Arkasından Yazı Yazmak.!

Ne kadar zor bir şeymiş katledilen bir meslektaşımızın arkasından yazı yazmak..

Ne Kadar Zor Bir Şeymiş Katledilen Bir Meslektaşımızın Arkasından Yazı Yazmak.!



Ne kadar zor bir şeymiş hunharca katledilen gencecik bir meslektaşımızın arkasından yazı yazmak..

Bugün yine boğazımız düğümlenecek, ellerimiz titreyecek. Bir an kendimizi o hiç yere katledilen bayan meslektaşımızın yerine koyacağız ve tekrar soracağız..

” Bu kadar kolay mı? İnsan hayatı bu kadar ucuz mu? Hekime verdiğiniz kıymet bu mu ? ”

Bunca yıl en ağır şartlarda okudu bu meslektaşımız, hayatının en güzel günlerini uzun bir eğitime verdi, emek harcadı, geceler boyu nöbet tuttu, uykusuz kaldı, yemedi içmedi hastalarına şifa dağıtmak için çalıştı.

Ne için?

O buz gibi morg odası bu kadar yakın mı bize?

Ya geride bıraktıkları, geride kalanlar?

Ya onu yetiştiren ailesi?

Ne emekler harcamışlardı oysa o pırıl pırıl yavrularını yetiştirmek için! Ne çok gurur duyuyorlardı çocuklarından. Onların kınalı kuzusuydu..

Mahalledeki Hasan amcanın, Ayşe Teyzenin gururuydu…

Oysa ne beklentileri vardı geleceğe dair…

Hep duyardık, hep söylerlerdi ‘’Hekimlik Kutsal Bir Meslektir’’ diye. Bu sözle, hekimliğin önemli ve kıymetli bir meslek olduğunu anlatıyorlardı muhtemelen. Eğer söylenmek istenen buysa içimizden ’’hadi canım oradan’’ demek geliyor..

Gelecek ne getirecek?

Böyle bir hayatın alt yapısının fikir temeli atılsın diye çıktığımız yolda üç yıl önce bu gün bir meslektaşımızı kaybettik. Hasta hakları dedik, rasyonel tababet dedik, iyi hekimlik dedik, hukuk, etik, koruyucu hekimlik, kalite kavramlarının bizler için ne mana ifade etmesi gerektiğini tartıştık. Tartışmaya devam edeceğiz. Bu hak mücadelesinde halkımızı da aramızda görmek enerjimizi arttıracak. “Kutsal” mesleğinizin uygulamalarını değerlendirip sağlık çalışanlarına karşı yapılan bu haince yapılan saldırılara karşı düşüncelerinizi paylaşırsanız acımız biraz olsun hafifleyecektir. Sizlerin desteği ile gelecek adına ümitli olmaktan başka çaremiz yok…

Bu yazıyı ilk kaleme aldığımdan beri meslektaşımız Dr. Ersin Arslan’ı kaybedeli koca üç yıl oldu, Geçenler de yine Samsun’da bir meslektaşımızı daha kaybettik. Hala şiddeti önleyecek etkin şiddet yasası çıkmadı, hala şiddet yapanlar ellerini kollarını sallayarak aramızda dolaşıyor..

Bugün Op.Dr.Aynur Dağdemir öldü, Bugün biz yine öldük..!
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.